جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی

همان طوری که می دانید در عصر غیبت بسیاری از احکام و سنت های اسلام به فراموشی سپرده می شود و بسیاری بدعتها رواج می یابد. حتی درباره امام زمان علیه السلام داریم که مجدد لما عطل من احکام کتابه. ایشان هنگامی که ظهر می نمایند گویی دین جدیدی عرضه می کنند. این مساله باید انگیزه ما را برای کسب معارف مهجور دین مبین اسلام تشدید کند.

اما با اینکه ما با بسیاری از سنت های اسلام و ائمه اطهار علیهم السلام بریدیم گاهی چیزهای در زندگی روزمره خود حفظ کردیم کا خودمان هم دلیل آن را نمی دانیم! به عنوان مثال اگر نگاهی به بعضی از روضه های رایج بنماییم حقایق خوبی درک می کنیم. در روضه های حضرت سیدالشهدا علیه السلام ما می خوانیم که ایشان هر دو همسر گرامی شان را کربلا آورده بودند.بانو رباب و بانو لیلا. خوب این یعنی چی؟ امام حسین علیه السلام غیر از این دو بانوی بزرگوار با شهربانو مادر امام سجاد علیه السلام هم ازدواج کرده بودند. یعنی فقط ۴ همسر امام حسین علیه السلام را ما می شناسیم! ولی اگر اکنون کسی دم از ازدواج مجدد بزند گویی جنایت کرده. این امام همان امامی هست که همه به او عشق می ورزند و برایش گریه می کنند.

محمد حنفیه برادر امام حسین علیه السلام بود و حضرت ام البنین هم مادر حضرت ابالفضل علیه السلام. این یعنی امام علی علیه السلام حداقل بعد از وفات حضرت فاطمه سلام الله علیها دو همسر دیگر اختیار کرده بود.

در روضه هایی که برای امام علی علیه السلام می خوانیم می گوییم که ایشان شب شهادت نان و نمک را با هم نخوردند و این یعنی نباید دو غذا را با هم خورد.

در روضه هایی که برای امام موسی کاظم می خوانیم می گوییم که ماموران هارون الرشید ایشان را با سر برهنه از خانه بردند و گریه می کنیم. این یعنی امامان ما مقید بودند که همیشه سر خود را بپوشانند!

منتظر موارد بعدی باشید

روز جمعه ۲۴/۱۰/۸۹ با جمعی از دوستان در زنبیل آباد قم خدمت استاد عزیزم مهدی نصیری بودم. حتما این چهره جنجالی دهه ۷۰ را می شناسید. او نماینده رهبر معظم انقلاب و سردبیر روزنامه کیهان،صبح،سیاحت غرب،سمات و عضو شورای سیاستگذاری ائمه جمعه کشور، مسئول دفتر نمایندگی رهبری در امارات متفکر و روزنامه نار و... است. از حدود ۵ سال ژیش حقیر  با افکار و اندیشه های ایشان آشنا شدمم. از کتب چاپ شده ایشان می توان به اسلام و تجدد،فلسفه از منظر قرآن و عترت، جایگاه اجتماعی زن در اسلام و آوینی و مدرنیته اشاره کرد و اکنون هم در حال نگارش کتاب فراتر از عرفان هستند. اندیشه های استاد بارقه های امید رادر چشمان شیعیان در عصر غیبت نوید می دهد.

استاد معتقدند که ما با فاصله گرفتن از قرآن و عترت در دامان مکاتب و فرهنگ های مختلف افتادیم و راه نجات بازگشت به این دو ثقل یادگار ژیامبر می باشد. لذا ایشان از مخالفا تجدد و مدنیته و تکنولوژی و فلسفه و عرفان رایج هستند و تمام آنها را انحراف از آموزه های وحیانی انبیا می دانند. استاد معتقدند در صورت ظهور حضرت بقیه الله الاعظم دین جدیدی عرضه خواهند کرد که هیچ سنخیتی به تمدن امروزی ندارد. افکار ایشان به اندیشه های شهید آوینی بسیار نزدیک است.جمع استاد خاطره ای تعریف کردن که بیان آن خالی از لطف نیست:

مهدی نصیری از وزیر نیرو وقت مهندس غرضی اسنادی در نشریه صبح زده بود که به مذاقش خوش نیامد و شکایت کرد. دادگاه هم در تمامی موارد استاد را تبرئه کرد و فقط به جهت چاپ یک کاریکاتور ایشان محکوم به پرداخت ۳۰۰ هزار تومان شد. بعد از دادگاه رهبر معظم انقلاب پیام فرستادند که من خودم جریمه شما را پرداخت می کنم.

برای استاد آرزوی سربلندی و سعادت و توفیق در نیل به اهدافش را از خداوند منان خواستارم. این هم وبلاگ استاد:nasiri1342.blogfa.com

 

اخیرا رضا گلپور هنرمند و روزنامه نگار نامه مفصلی خطاب به مشایی و رحیمی نوشته و در آن اتهامات مهمی علیه آنان مطرح می کند. ولی! این نامه بلافاصله از روی سایتها حذف می شود و هیچ کس درباره آن حرف نمی زند. این مشایی دیگر همه حزب اللهی ها را جون به لب کرده . ما هم از قوه قضاییه می خواهیم که به این اتهامات رسیدگی کند . ارائه متن این نامه به این معنی نیست که من آن را قبول دارم این اتهامات باید رسیدگی شود هر چند اتهامات این دوست ما دارد سر به فلک می کشد. من از دفاع شجاعانه گلپور از تعدد زوجات و ازدواج موقت بسیار خوشحال شدم بالاخره یک نفر جرات کرد از این حکم مترقی اسلام دفاع کند! 

متن نامه رضا گلپور به اسفندیار رحیم مشایی

 با سلام بی پایان بر وجود نازنین حضرت بقیَّه الله الاعظم (عجّل الله تعالی فرجه الشّریف)؛ آرزوی سلامت وموفّقیّت روزافزون نائب بر حقّ ایشان مقام معظّم رهبری ، همه ی دست اندرکاران صادق نظام مقدّس جمهوری اسلامی و همه ی رزم آوران شهادت طلب جهان اسلام .

                   هر کجا دیده ی امید گشادیم                              به صدق بیش تر از همه آنجا هدف تیر شدیم!
جناب آقای اسفندیار رحیم مشایی مسئول دفتر و چندین عنوان دیگر رئیس محترم جمهور
اگر نبود تکلیف شرعی دفاع از این نظام مظلوم (که دستاورد بی نظیر وگرانقدر مجاهدت ها ، ایثارها ،خون دادن ها وخون دل خوردن های جمعی ازبهترین عباد مخلص خداوند می باشد) و اگر نبود ضرورت هوشیاری و دقّت در جایگاه راهبردی حضرتعالی (و البتّه حرف شنوی و تأثیر پذیری عمیق و باورنکردنی آقای" احمدی نژاد" از شما) و نیز جایگاه کلیدی حضرت آقای "محمّدرضا رحیمی" (که در نهایت بهت و حیرت ، عملاً و قانوناً ! همه کاره ی قوّه ی مجریّه ی جمهوری اسلامی با تقریباً تمامی اختیارات ویژه ی آقای "احمدی نژاد" گردیده است ) چه بسا لزومی به مخاطب قرار گرفتن چون تویی احساس نمی شد!

ادامه مطلب

امروز رمان "سفر به گرای ۲۷۰ درجه" آقای احمد دهقان را می خواندم. دستش درد نکنه. مقام معظم رهبری فرمودند پیامی که در قالب هنر نگنجد ماندنی نیست یکی از ضروریات فعالیتهای فرهنگی، ارائه پیامها در قالب های هنری رمان،شعر فیلم و... است هر چقدر ما در این زمینه کار کنیم باز هم کم است.  حتی متاسفانه الان از نویسندگان و دست اندرکان سینمای متعهدی که دارند در این زمینه کار می کنند حمایتهای لازم به عمل نمی آید. جالب اینه که قرآن کریم هم بعضی از پیامها را در قاب داستان و ضرب المثل ارائه می دهد.پس این سبک،از قرآن است."وتلک الامثال نضربها لناس لعلهم یتفکرون"،"ضرب الله مثلا کلمه طیبه..."

نکته دیگر این که سربازای که در این جنگ نرم اکنون می جنگند فرمانده ندارند! یعنی برنامه ریزی منسجمی برای استفاده از ظرفیت این عزیزان وجود ندارد.رضا امیر خانی،سیده زهرا حسینی، احمد دهقان،سعید عاکف و... به تنهایی می جنگند تا مسئولین ما بیدار شوند کتابهای پائلو کوئیلو قفسه های کتاب جوانان ما را تسخیر کرده باید این کتابها با قیمت ارزان و چاپ عالی در اختیار نوجوانان قرار گیرد در ضمن باید از انتشار کتابهای منحرف جلوگیری کرد. اگر نمایشگاه های کتاب دوری زده باشید حتما می دانید چه عرض می کنم الان داستانهای عشقی و جن و ... رو بورسه.

نکته آخرم این که ما تولیدات خوبی در جبهه فرهنگی انقلاب داریم ولی توزیع مناسبی نداریم! الان جوانان متدین ما چقدر این کتابها را می شناسند؟ نشریات انقلابی کیهان و موعود و پنجره و... چقدر در دسترس مردم قرار دارد؟ این همه علما و هنرمندان متعهد تولیدات بسیار فاخری داشتند ولی به دست مخاطب نرسیده. همیشه یکی از دغدغه های من در کار فرهنگی توزیع مناسب بوده است.

یک اصل همیشه در دجهان وجود داره اونم اینه که وقت می خواهی چیزی رو از بین ببری یا ان را از کارکرد خود بیانداز و یا ان را زیاد تقدیس کن

در تاریخ خواندم وقتی غربیها می خواستند حمام های عمومی که فواید فوق العاده درمانی داشت را از بین برند و با از بین بردن مظاهر سنتی راه را برای تسلط بر مردم و غربی کردن آنها هموار کنند، این حمام ها را از کارکرد خود خارج کردند الان تصور ما هم از حمام عمومی، یک جای کثیف و غیر بهداشتی است.ما اصلا نمی دانیم که بسیاری از امراض در حمام های عمومی خوب می شد. این حمام ها دقیقا مبتنی بر طب اسلامی بوده و هر چیزی در آن فلسفه ای داشته:حجامت،آب زرشک،کیسه کشی، اتاق ها و دالان ها، حوضچه آب سرد و... جا دارد محققان ما در این رابطه تحقیقات گسترده ای انجام دهند. این داستان غربزدگی ما هم داستان غم انگیزی است. حتی من نمی توانم این مباحث را برای بعضی از دوستان خیلی حزب اللهی خودم بگویم

الا ای حال

مساجد هم از آن چیزهایی است که برای از بین بردنش آن را از کارکرد خود خارج کردند. الان یک مسلمان در مسجد کاری جز نمازخواندن ندارد. قبلا مسلمان علاوه بر انجام امور عبادی، امور دنیای خود را هم در مسجد حل می کرد. مسجد مرکز رسیدگی به کلیه امور اجتماعی محل و منطقه بود. اما الان وقتی غیر از مسجد ما خانه فرهنگ و فرهنگ سرا و کتابخانه و خانه کتاب و موسسات و کانون ها و انجمن ها و... داریم ، در مسجد چه کاری باید انجام دهیم فقط نماز؟

در مهندسی فرهنگ حکومت اسلامی باید تمامی فعالیت های فرهنگی مسجد محور باشد. همه مراکز  غیر از آن هم باید در خدمت مسجد باشد.پایگاه اسلام مسجد هست نه فرهنگ سراها و موسسات. امروز بچه بسیجی و حزب اللهی ما وقتی می خواهد کار فرهنگی کند به دنبال ثبت نشریه و کانون و موسسه و.. است! اصلا کار فرهنگی که مخاطب خودش را مسجدی نکند از نظر من کار فرهنگی نیست. متاسفانه امروز سنگ های گرانقیمت و امکانات و خدم و حشم در اختیار مراکز فرهنگی دون مسجد است. مراکزی که نیروهای ان به زور حقوق و کارت زدن و اضافه کاری و... کار فرهنگی می کندد! اما در مسجد، افراد با جان و دل بدون هیچ چشمداشتی به دنبال خدا و پیغمبر هستند و مکتب آنها را تبلیغ می کنند.  تقویت مساجد تقویت اسلام، و تقویت مراکز فرهنگی دون مساجد، تضعیف مسجد و تضعیف اسلام است

سلام. اومدم بعد از دو سال اومدم. ماه ها بود که نمی نوشتم. اما اومدم

اومدم که سرباز جنگ نرم باشم. اومدم که سرباز ولایت باشم. این مدت خیلی سرم شلوغ بود. در اتحادیه انجمن های اسلامی دانش آموزان استان البرز فعالیت می کردم. اما اکنون در یک مرکز فرهنگی هستم با فراغت بیشتر. نمی توان فریاد این عمار حضرت آقا را شنید و بی تفاوت ماند. مولای من ما را در جرگه فدائیانت بپذیر.امروز روز شهادت دردانه امام حسین علیه السلام هست. جانم به فدای لبان تشنه ات یا حسین. امروز از حضرت رقیه می خواهم که یاریم دهد تا فقط برای خدا بنویسم و همیشه در خط ولایت ثابت قدم و استوار باشم. به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران خدمت کنم و بر دشمنان ن بتازم. خداوند همه ما را از فتنه های آخرالزمان محفوظ بدارد. آمین یا رب العالمین

اگر انقلابي عمل شده بود،فتنه انگيزان به جاي خود مي نشستند. و اما اشتباهی که ما کردیم این بود که به طور انقلابی عمل نکردیم و مهلت دادیم به این قشرهای فاسد و دولت انقلابی و ارتش انقلابی و پاسداران انقلابی هیچ یک از اینها عمل انقلابی نکردند و انقلابی نبودند. اگر ما از اول که رژیم فاسد را شکستیم و این سد بسیار فاسد را خراب کردیم به طور انقلابی عمل کرده بودیم قلم تمام مطبوعات را شکسته بودیم و تمام مجلات فاسد و مطبوعات فاسد را تعطیل کرده بودیم و روسای آنها را به محاکمه کشیده بودیم و حزبهای فاسد را ممنوع اعلام رکده بودیم و روسای آنها را به سزای خودشان رسانده بودیم و چوبه های دار را در میدانهای بزرگ برپا کرده بودیم و مفسدین و فاسدین را درو کرده بودیم این زحمتها پیش نمی آمد.

من از پیشگاه خدای متعال و از پیشگاه ملت عزیز عذر می خواهم خطای خودمان را عذر می خواهم ما مردم انقلابی نبودیم دولت ما انقلابی نیست من هم انقلابی نیستم. اگر ما انقلابی بودیم اجازه نمی دادیم اینها اظهار وجود کنند. تمام احزاب را ممنوع اعلام می کردیم. تمام جبهه ها را ممنوع اعلام می کردیم. یک حزب و آن <<حزب الله>> حزب مستضعفین...

و من توبه می کنم از این اشتباهی که کردم و من اعلام می کنم به این قشرهای فاسد در سرتاسر ایران که اگر سر جای خودشان ننشینند ما به طور انقلابی با آنها عمل می کنیم. ما نمی ترسیم از اینکه در روزنامه های سابق در روزنامه های خارج از ایران برای ما چیزی بنویسند ما نمی خواهیم وجاهت در ایران در ... در خارج از کشور پیدا بکنیم. ما می خواهیم به امر خدا عمل کنیم و خواهیم کرد...

صحیفه امام. ج ۹. ص ۲۸۴-۲۸۲